Kursiyerlerin çoğu güçlü çalmayı görece hızlı öğrenir. Zorluk sesi küçültürken başlar.
Nedeni şudur: hava azaldığında kamışın titreşimi de zayıflar. Bunu telafi etmek için çoğu kursiyer dudağı sıkar; bu da tonu inceltir ve entonasyonu yukarı çeker.
Doğru yaklaşım tersidir. Ses küçülürken destek bırakılmaz, hatta artar; azalan şey hava miktarıdır, basınç değil.
İkinci unsur ağız içi hacmidir. Dilin arka bölümü hafifçe alçaldığında düşük hava miktarıyla da dolgun bir ses elde edilir.
Üçüncüsü entonasyon düzeltmesidir. Piyanoda ses doğal olarak yükselme eğilimindedir; çene açısının çok küçük bir gevşemesi bunu dengeler.
Çalışmak için beş kademeli bir ölçek yararlıdır: çok yumuşaktan çok güçlüye beş ayrı düzey, her biri ayırt edilebilir olacak şekilde. Çoğu kursiyer başlangıçta yalnızca iki kademe kullanabildiğini fark eder. Kademeler ayrıldıkça müzikal anlatım da genişler; dinamik, teknik bir ayrıntı değil ifadenin kendisidir. Derslerimizde dinamik çalışması uzun ses üzerinde, akort cihazı eşliğinde verilir.