Saksafonda bazı sesler birden fazla parmak düzeniyle üretilebilir. Bu bir kolaylık olduğu kadar bir karar yüküdür.
Seçim üç ölçüte göre yapılır.
Birincisi bağlamdır. Düzen tek başına değil, önceki ve sonraki notayla birlikte değerlendirilir. En rahat düzen, komşularına en az parmak hareketiyle bağlananıdır.
İkincisi entonasyondur. Alternatif düzenler aynı sesi tam olarak aynı yükseklikte vermez. Uzun ve taşıyıcı bir notada entonasyonu doğru olan, hızlı geçişte ise rahat olan tercih edilir.
Üçüncüsü tondur. Bazı düzenler daha kapalı, bazıları daha açık bir renk verir; cümlenin karakterine göre seçilir.
Karar bir kez verilir ve nota üzerine yazılır. Her çalışmada farklı düzen kullanmak ezberi bozar ve hata olasılığını artırır.
Öğrenirken yaygın hata, tek bir düzeni tüm durumlarda kullanmaktır. Bu, bazı geçişleri gereksiz yere zorlaştırır.
Alternatif düzenlerin ne zaman kullanılacağı, deneyimle değil sistemli çalışmayla öğrenilir. Derslerimizde parmak düzeni kararları eser üzerinde birlikte verilir ve nota üzerine işlenir.