Doğaçlama öğrenirken kalıp biriktirmek yaygın bir yoldur. Belirli akor bağlantıları için hazır cümleler öğrenilir ve gerektiğinde kullanılır.
Bu yöntem başlangıçta hızlı sonuç verir, sonra tıkanır.
Tıkanmanın nedeni şudur: kalıplar birbirine eklenerek çalındığında, aralarında müzikal bir ilişki kurulmaz. Dinleyici cümleleri değil, birbirine dikilmiş parçaları duyar.
İkinci sorun bağlam körlüğüdür. Kalıp bir akor bağlantısına göre ezberlenmiştir; parçanın karakteri, tempo ya da o andaki dinamik dikkate alınmaz.
Çözüm kalıpları atmak değil, onları malzemeye dönüştürmektir.
Bunun yolu geliştirmedir. Bir kalıp alınır ve değiştirilir: ritmi değişir, uzatılır, kısaltılır, tersine çevrilir, farklı tondan başlatılır.
Bu çalışma birkaç kalıptan onlarca cümle üretir ve daha önemlisi, kursiyeri kalıbın mantığını anlamaya zorlar.
İkinci yardımcı çalışma sınırlamadır: yalnızca üç nota kullanarak bir koro doğaçlamak. Sınırlama, hazır cümlelere sığınmayı imkânsız kılar.
Derslerimizde kalıp çalışması, geliştirme ve sınırlama alıştırmalarıyla birlikte yürütülür.