Kamış sertliği kursiyerler arasında bir seviye ölçütü gibi konuşulur. Daha sert kamışa geçen kursiyer ilerlediğini düşünür.
Oysa sertlik bir başarı değil, bir uyum meselesidir.
Kamış sertliği ağızlığın açıklığıyla birlikte düşünülür. Açık bir ağızlık daha yumuşak, kapalı bir ağızlık daha sert kamış ister. Bu iki değişken ayrı ayrı seçilemez.
Kasın taşıyamadığı bir kamış üç sonuç doğurur: ton zorlanır, dayanıklılık düşer ve kursiyer sesi çıkarmak için ısırmaya başlar. Üçüncüsü en kalıcı zarardır.
Yeni başlayanlar için ölçüt basittir: alt registerde ses zorlanmadan doğuyor ve on beş dakika sonunda dudak yorulmuyorsa sertlik uygundur. Ses cılız ve kontrolsüz çıkıyor, üst register çok kolay atlıyorsa kamış fazla yumuşaktır.
Geçiş kademeli yapılır. Bir sertlik basamağı bile dudak kasları için belirgin bir yük artışıdır; geçiş döneminde çalışma süresi kısaltılır.
Ayrıca aynı kutudaki kamışlar birbirinin aynı değildir; doğal bir malzeme olduğu için birkaç kamış denenip aralarından seçim yapılır. Derslerimizde kamış seçimi kursiyerin dudak pozisyonundaki gelişimi izlenerek, kademeli olarak yapılır.