Ağızlık, tonun en çok etkilendiği tek parçadır. Seçimi ise genellikle rastlantıyla yapılır.
İki ölçü belirleyicidir: uç açıklığı ve iç oda hacmi.
Uç açıklığı, kamışın ucu ile ağızlığın ucu arasındaki mesafedir. Açıklık arttıkça daha çok hava geçer, ses büyür, ama denetim zorlaşır ve daha yumuşak kamış gerekir.
İç oda hacmi ise sesin karakterini belirler. Geniş oda daha koyu ve yuvarlak, dar oda daha odaklı ve parlak bir ton verir.
Bu ikisi birlikte seçilir. Geniş açıklık ile sert kamışın birleşimi çoğu kursiyer için taşınamayacak bir yüktür.
Yeni başlayanlar için orta açıklıkta ve orta oda hacminde bir ağızlık uygundur; hedef, doğru tekniğin kurulmasına izin veren dengeli bir dirençtir. Malzeme de etkilidir ama sanıldığı kadar değil; ölçüler aynıysa fark sınırlı kalır.
Ağızlık değiştirmek bir sorunu çözmez, yalnızca dengeleri kaydırır. Ton sorunu önce teknikle ele alınır; ekipman en son gözden geçirilir.
Derslerimizde ağızlık ve kamış dengesi, kursiyerin ton gelişimine göre birlikte değerlendirilir.