Nefesli bir çalgıda nefes almak zorunludur; nerede alınacağı ise seçimdir. Bu seçim yapılmadığında nefes, hava bittiği yerde alınır ve cümleyi ortadan böler.
Kural basittir: nefes, müzikal cümlenin bittiği yerde alınır.
Bu nedenle çalışmanın ilk adımı eserin cümlelerini işaretlemektir. Nerede bir düşünce tamamlanıyor, nerede yeni bir düşünce başlıyor? İşaretler nota üzerine kalemle konur.
İkinci adım, işaretlenen noktaların nefes için yeterli olup olmadığını denemektir. Yetmiyorsa iki seçenek vardır: cümleyi bölmeden daha erken bir noktada kısa nefes almak, ya da dinamiği düşürerek havayı uzatmak.
Üçüncü adım tutarlılıktır. Nefes noktası her çalışmada aynı yerde olmalıdır; farklı yerlerde alınan nefes ezberi bozar.
Sık yapılan hata, nefesi son anda ve aceleyle almaktır. Aceleyle alınan nefes sığdır ve bir sonraki cümlenin sonunu zayıflatır.
Nefes alma anının kendisi de duyulur. Sessiz, geniş ve zamanında alınan nefes dinleyici için cümlenin parçasıdır.
Uzun cümlelerde ise nefesi gizlemek yerine, cümleyi bölmeyen bir yer bulmak tercih edilir. Derslerimizde nefes noktaları eser üzerinde birlikte belirlenir ve nota üzerine yazılır.