Uzun doğaçlamalarda en sık görülen sorun dağınıklıktır: cümleler birbirini izler ama aralarında ilişki kurulmaz.
Sonny Rollins kayıtları bu soruna doğrudan bir cevap sunar. Uzun soloları çok sayıda farklı fikirden değil, az sayıda fikrin sürekli dönüştürülmesinden oluşur.
Yöntem motif geliştirmedir. Kısa bir fikir ortaya konur, sonra ritmi değiştirilir, uzatılır, kısaltılır, farklı registerde tekrarlanır, tersine çevrilir.
Dinleyici bu dönüşümü izleyebildiği için solo uzunluğuna rağmen dağılmaz.
İkinci unsur boşluktur. Fikirler arasında bırakılan sessizlikler, dinleyicinin duyduğunu işlemesine izin verir.
Üçüncüsü mizahtır; beklenen yerde gelmeyen ya da beklenmedik biçimde uzayan bir motif, doğaçlamaya karakter katar. Çalışmak için doğrudan bir alıştırma vardır: bir koro boyunca yalnızca tek bir motif kullanmak ve onu her ölçüde bir kez değiştirmek. Bu alıştırma başlangıçta zor gelir çünkü yeni fikir üretme dürtüsünü bastırmayı gerektirir. Derslerimizde motif geliştirme, doğaçlama çalışmasının ikinci aşaması olarak yapılır.