Swing, notaya tam olarak yazılamayan bir zamanlama anlayışıdır. Bu nedenle okuyarak öğrenilmez.
Yaygın açıklama, sekizliklerin üçlemeli biçimde bölündüğüdür. Bu yaklaşık bir tariftir ve tek başına yetersizdir.
Birinci gerçek unsur oran değil, vurgudur. Swing hissinde vurgu genellikle vuruşun kendisinde değil, arasındaki notadadır. Bu vurgu kaydırması hissi doğrudan üretir.
İkinci unsur artikülasyondur. Bağlı ve dilli notaların dağılımı swing dilinin bel kemiğidir; her nota dillenirse his kaybolur.
Üçüncü unsur mikro yerleşimdir. Aynı tempoda notaların vuruşa göre birkaç milisaniye önde ya da arkada durması, karakteri belirgin biçimde değiştirir.
Bu üçü de dinlemeden öğrenilemez. Bu nedenle çalışmanın temeli kayıt dinlemek ve dinlenen cümleyi söyleyebilmektir.
Söyleyebilmek belirleyicidir. Bir cümleyi doğru ritimle söyleyemeyen icracı onu doğru çalamaz.
Tempo da his üzerinde belirleyicidir; oran hızlı tempoda daralır, yavaş tempoda genişler. Derslerimizde swing çalışması dinleme ve söyleme aşamasından sonra enstrümana taşınır.