Aynı enstrüman, aynı ağızlık, aynı kamış. Yine de iki icracının tonu birbirine benzemez. Farkın büyük bölümü ağız içindedir.
Ağız boşluğu havanın kamışa ulaşmadan önce geçtiği son bölümdür ve bir rezonans odası gibi davranır. Hacim değiştiğinde çıkan sesin renk dağılımı değişir.
Belirleyici olan dilin arka bölümüdür. Dil yüksekte durduğunda hacim küçülür, hava hızlanır, ses ince ve parlak olur. Dil alçaldığında hacim büyür, ses koyulaşır.
Bunu hissetmenin en kolay yolu sesli harflerdir: "iii" derken dil yüksekte, "ooo" derken alçaktadır. Aynı notayı bu iki biçimde çalmak farkı doğrudan duyurur.
Bu denetim üç yerde işe yarar. Alt registerde dolgunluk için, üst registerde entonasyon düzeltmesi için ve altissimo bölgesinde sesin seçilmesi için.
Ayrıca üslup farkını da bu denetim taşır. Kimi bağlamda dar ve berrak, kimi bağlamda geniş ve koyu bir ton beklenir; ikisi de aynı enstrümandan çıkar.
Çalışmak için: tek bir notayı tutarken yalnızca ağız içi biçimini değiştirmek ve rengi kaydırmak. Ne dudağa ne havaya dokunulur.
Bu alıştırma birkaç hafta içinde tonu belirgin biçimde genişletir. Derslerimizde ağız içi denetimi, uzun ses çalışmasının ikinci basamağı olarak sürdürülür.