Caz repertuvarının büyük bölümü aynı akor bağlantısı üzerine kuruludur: ikinci derece, beşinci derece, birinci derece.
Kursiyerlerin çoğu bu bağlantı için hazır kalıplar öğrenir ve bunları sırayla çalar. Sonuç genellikle bağlantısız duyulur.
Nedeni şudur: kalıp doğru çalınmıştır ama yanlış yerde bitirilmiştir.
Bu bağlantının müzikal anlamı bir çözülmedir. Gerilim ikinci ve beşinci derecede kurulur, birinci derecede çözülür. Cümle bu çözülmeyi duyurmalıdır.
Pratikte bunun anlamı şudur: cümle birinci derecenin ilk vuruşunda bitiyorsa doğaldır. Bir vuruş önce bitiyorsa asılı kalır, bir ölçü sonra bitiyorsa çözülme kaçırılmıştır.
Çalışmak için basit bir alıştırma: yalnızca çözülme notasını hedefleyen kısa cümleler kurmak. Nereden başlanırsa başlansın, cümle birinci derecenin akor sesinde bitirilir.
İkinci aşamada geçiş notaları eklenir; çözülmeye bir yarım ton alttan ya da üstten yaklaşmak, cazın en tanınan sesidir. Kalıplar ancak bu mantık kurulduktan sonra işe yarar; öncesinde birbirine eklenmiş parçalar olarak kalır. Derslerimizde akor bağlantıları, kalıp ezberinden önce cümleleme üzerinden çalışılır.