Saksafon genç bir çalgı olduğu için, kendisi için yazılmış eserlerin sayısı sınırlıdır. Bu nedenle aktarım, repertuvarın kalıcı bir parçasıdır.
Aktarım kaynağı çoğunlukla obua, keman ve flüt literatürüdür; bu çalgıların yazısı saksafonun aralığına ve nefes yapısına uyum sağlar.
Aktarımda karşılaşılan ilk sorun tonalitedir. Saksafon aktarımlı bir çalgıdır; yazılan ile duyulan ses farklıdır ve eser çoğu zaman transpoze edilir.
İkinci sorun nefes planlamasıdır. Yaylı bir çalgı için yazılmış uzun bir hat, nefesli bir çalgıda kesintisiz çalınamaz; nefes noktaları yeniden kurulur.
Üçüncü sorun artikülasyondur. Yay ile üretilen bir bağ, dil ile üretilen bağla aynı değildir; icracı eşdeğer bir söyleyiş bulmak zorundadır.
Dördüncü sorun üsluptur. Barok bir eser saksafonda çalınırken dönemin süsleme ve artikülasyon anlayışı korunur; çalgı değiştiği için üslup değişmez.
Aktarım bu nedenle basit bir nota okuma işi değil, bir yorum kararları bütünüdür. Doğru yapıldığında ise kursiyerin repertuvarını belirgin biçimde genişletir. Derslerimizde aktarım çalışmaları, nefes ve artikülasyon kararlarının birlikte alınmasıyla yürütülür.