Saksafon senfonik orkestranın standart kadrosunda yer almaz; buna karşılık üflemeli bandolarda merkezî bir çalgıdır. Bu ayrımın nedeni tarihsel olduğu kadar akustiktir.
Bandoların çalışma alanı büyük ölçüde açık havadır. Açık havada yaylı çalgıların taşımadığı orta register, saksafon tarafından doldurulur; bu, çalgının tasarım amacına doğrudan uyar.
Senfonik orkestrada ise bu aralık zaten yaylılar ve tahta nefesliler tarafından kapsanır. Buna rağmen saksafon senfonik repertuvarda düzenli olarak kullanılır; ancak sürekli bir kadro üyesi olarak değil, belirli eserlerde özel bir renk olarak. Bu kullanımlarda saksafona genellikle solo ya da yarı solo bir rol verilir; çalgının anlatım gücü tam da bu tekillikten gelir. Kursiyer açısından bunun pratik karşılığı vardır: orkestra bağlamında çalmak, sürekli değil noktasal bir sorumluluk anlamına gelir ve girişlerin kesinliği belirleyicidir.
Uzun süre bekleyip tek bir girişte doğru tonu ve entonasyonu yakalamak ayrı bir çalışmadır. Derslerimizde orkestra ve bando repertuvarı, giriş hazırlığı çalışmalarıyla birlikte ele alınır.